مدل Zero Trust بر اساس این اصل طراحی شده که «هیچ کاربر یا دستگاهی قابل اعتماد نیست، حتی اگر داخل شبکه باشد». در این رویکرد، هر درخواست دسترسی باید احراز هویت و اعتبارسنجی شود.
ویژگی های مدل Zero Trust:
احراز هویت چندعاملی (MFA) برای هر سطح دسترسی
تقسیم بندی شبکه (Micro-Segmentation) برای محدود کردن دامنه نفوذ
پایش مداوم رفتار کاربران و دستگاهها برای شناسایی فعالیت های مشکوک
سیاست های Least Privilege برای جلوگیری از دسترسی غیرضروری
این رویکرد برای سازمان هایی که دارای کارمندان دورکار یا زیرساخت ابری هستند ایدهآل است و احتمال حملات داخلی را به شدت کاهش میدهد.